Sterniku arki Noego!

Moi goście z balkonu:

wróblu pospolity,
wróblu rozczochrany,
wróblu ulizany,
wróblu nastroszony,
wróblu bardzo ważny,
wróblu rozćwierkany
radośnie, beztrosko
i wróblu, co ćwierkaniem
zakreślasz swój rewir,
wróblu zabiegany,
wróblu sybaryto,
wróblu zatroskany
i wróblu nadęty,
dzielna szara wróbliczko
obok tej cichutkiej,
odważny samczyku
i paskudny tchórzu,
co boisz się śmiertelnie
nawet mego cienia…
Wszyscy zlatujecie
do miseczki z wodą,
rozwierając z daleka
swe spragnione dziobki.
A ja mam niezmiernie
ciekawe zajęcie:
studiuję kierunek
ptasiej socjologii.
Świat małych skrzydlatków
jest równie bogaty
i skomplikowany
jak innych grup zwierząt.
Cały świat ożywiony
to wielkie bogactwo
form, typów, zachowań
i celów istnienia.
Więc dumny człowieku,
ty królu naczelnych,
nie mień się najmądrzejszym
i władcą na Ziemi.
Wokół ciebie jest morze
przebogate życia.
Skoro chcesz być sternikiem
tej arki Noego,
bądź nim mądrze, szlachetnie
i nie zapominaj,
żeś jest jednym z wielu.
Niech kurs twój wyznacza
pokora i miłość.

Janina Lepiarska
15.06.2008

Komentowanie zablokowane.

Komentowanie zablokowane.