Zespół krzywdzonego dziecka i jego następstwa

Wakacyjne wędrówki po świecie zawsze sprzyjają obserwacjom i refleksjom. Otóż na przykład cała nasza ziemia pokryta jest zielenią, wśród której wykwitają ludzkie domostwa. Miejsca w których się bawimy, cieszymy, uczymy, dyskutujemy, do których wracamy zmęczeni po pracy by wypocząć. Różne są kształty naszych domostw: parterowe, piętrowe, wieżowce. Najróżniejsza kolorystyka ścian, dachów, drzwi. Wydają się takie przyjazne, wesoło zapraszają do środka, gdzie powinno być bezpiecznie. Jednak statystyki departamentów zdrowia, wydziałów spraw wewnętrznych czy też fundacji na rzecz pomocy poszkodowanym na całym świecie dostarczają zatrważających danych. Z roku na rok rośnie liczba osób krzywdzonych przez najbliższych. Dla całej rzeszy ludzi te kolorowe ściany i jasne okna zieją wrogością i strachem. Najbardziej wstrząsające są doniesienia dotyczące krzywdzonych dzieci. Światowa Organizacja Zdrowia opracowała definicję maltretowania dziecka, która brzmi:

„Za maltretowanie dzieci uważa się każde zamierzone lub niezamierzone działania osoby dorosłej, społeczeństwa lub państwa, które wpływają ujemnie na rozwój fizyczny lub psychiczny dziecka.”

Problem krzywdzenia dziecka rozpatrujemy w czterech kategoriach:

  1. Krzywdzenie fizyczne.
  2. Krzywdzenie psychiczne.
  3. Wykorzystywanie seksualne.
  4. Zaniedbywanie bytowe i wychowawcze.

Najczęstsze przyczyny krzywdzenia dziecka to:

  • ze strony rodziców: kryzys rodzinny, rozbite małżeństwo, niedojrzałość rodziców, egoizm partnerów, złe warunki ekonomiczne, socjalne i bytowe, zbyt liczna rodzina, alkoholizm lub narkomania jednego lub obojga rodziców.
  • ze strony dziecka: dziecko niechciane, które było powodem zawarcia małżeństwa, dziecko nieślubne, dziecko kalekie lub przewlekle chore, dziecko urodzone przedwcześnie.

Krzywdzenie fizyczne przeważnie polega na stosowaniu surowych kar cielesnych. Ciosy zadawane są zwykle w stanach wzburzenia emocjonalnego bez kontroli tych czynów lub z premedytacją graniczącą z sadyzmem, z użyciem dużej siły.

Przedmiotami służącymi do bicia są rzemienie, baty, kije, szufle do węgla, pogrzebacze, warząchwie. Sposoby maltretowania mają niekończący się rejestr metod : oparzenie gorącą wodą, posadzenie na gorącym piecu, gaszenie palącego się papierosa, pozostawienie w palcach palącej się zapałki aż do momentu ich przypalenia, zanurzanie w lodowato zimnej wodzie, topienie, wielogodzinne dźwiganie ciężkich przedmiotów, klęczenie na kanciastych, drewnianych szczapach, zawieszenie na rękach, głodzenie, pozostawienie dziecka leżącego w kale i w moczu. Śladami działań oprawców na ciele dziecka są sińce, zadrapania skóry, poparzenie, rany, naderwanie małżowiny usznej. Cechą charakterystyczną tych obrażeń jest ich lokalizacja. Stwierdza się je tam, gdzie nie wywoła ich przypadkowy uraz, czyli na twarzy, klatce piersiowej, plecach, pośladkach, tylnej części nóg. Kolejną cechą charakterystyczną są różne fazy gojenia ran u tego samego dziecka. Jeśli obrażenia są ciężkie (urazy narządów wewnętrznych, złamania) dziecko staje się pacjentem szpitala.

Krzywdzenie psychiczne polega na takim postępowaniu wobec dziecka, które prowadzi do poważnych szkód w jego rozwoju emocjonalnym, czasem nawet nieodwracalnych. Szczególnie dotkliwy jest dla dziecka brak akceptacji, chłód, obojętność, odrzucenie uczuciowe. Inne patologie to agresja słowna, straszenie (zamykanie w ciemnych pomieszczeniach), ubliżanie, ośmieszanie. Prowadzi to do naruszenia godności osobistej dziecka, narażenia na lęk, samotności, braku wiary w siebie.

Wykorzystywanie seksualne czyli wciąganie dziecka w sferę aktywności seksualnej nieadekwatnej do jego etapu rozwojowego. Sfery tej dziecko nie rozumie i nie jest w stanie zaakceptować. Wykorzystywanie może być związane z kontaktem fizycznym (dokonanie stosunku płciowego różnymi metodami) lub bez kontaktu czyli stymulacja słowna i wzrokowa (zmuszanie dziecka do oglądania aktów płciowych, filmów lub pozowanie do nich). U dzieci pojawia się szereg skutków fizycznych: urazy genitaliów, pęknięcie krocza, obrzęki, podrażnienia, ciąże nieletnich oraz psychicznych: zagubienie, poczucie winy, opuszczanie się w nauce, stany depresyjno-lękowe do prób samobójczych włącznie. Konsekwencją tego rodzaju krzywdzenia może być późniejsza narkomania, prostytucja, alkoholizm.

Zaniedbanie w zakresie potrzeb bytowych i wychowawczych jest to najłatwiej dostrzegalna przez otoczenie kategoria krzywdzenia dzieci. Do przyczyn tych zaniedbań należą: niedożywienie, nieprzestrzeganie higieny osobistej, brak opieki nad dzieckiem, zaniedbania w zakresie opieki medycznej, nieprzestrzeganie zaleceń profilaktyki, brak zainteresowania potrzebami psychicznymi a nawet hamowanie zainteresowań dziecka.

Skutki krzywdzenia dziecka.

Konsekwencje fizyczne najczęściej kończące się hospitalizacją występują w okresie 3 miesiąc a 4 rok życia. Dziecko jest wtedy najbardziej bezbronne. Skutki są: różne od dających się zagoić okaleczeń, przez kalectwo – do śmierci. Jeśli dziecko było krzywdzone w pierwszych latach życia, występują utrwalone zaburzenia mowy, procesów poznawczych, zdolności uczenia się. Później – nadpobudliwość, impulsywność, agresja, do psychozy włącznie. Na całe życie pozostaje nieufność do ludzi, brak pewności siebie, trudności z kontrolą własnych emocji. Zdarza się też wejście na drogę kryminalną.

Jak pomóc?

Obserwując uważnie otoczenie, zachowując wrażliwość na ludzką krzywdę i przełamując, naturalny zresztą, lęk o własne bezpieczeństwo. Jeśli widzimy zaburzoną rodzinę, złe metody wychowawcze, słyszymy niepokojące dźwięki w naszym otoczeniu – zareagujmy. Zgłośmy nasze obawy dzielnicowemu, lekarzowi rodzinnemu, pielęgniarce środowiskowej, pracownikowi socjalnemu lokalnej pomocy społecznej lub organizacjom parafialnym. Może dzięki Twojej interwencji na niebie krzywdzonego dziecka zaświeci słońce.

Niech literacką ilustracją tego bolesnego problemu będzie wiersz Pani Janiny Lepiarskiej.

Lek. Ewa Węgier-Szewczyk
Internista, Psychiatra, Spec. Med. Rodz.
NZOZ PIOMED Kalisz
http://www.piomed.pl

Zespół krzywdzonego dziecka i jego następstwa

Wakacyjne wędrówki po świecie zawsze sprzyjają obserwacjom i refleksjom. Otóż na przykład cała nasza ziemia pokryta jest zielenią, wśród której wykwitają ludzkie domostwa. Miejsca w których się bawimy, cieszymy, uczymy, dyskutujemy, do których wracamy zmęczeni po pracy by wypocząć. Różne są kształty naszych domostw: parterowe, piętrowe, wieżowce. Najróżniejsza kolorystyka ścian, dachów, drzwi. Wydają się takie przyjazne, wesoło zapraszają do środka, gdzie powinno być bezpiecznie. Jednak statystyki departamentów zdrowia, wydziałów spraw wewnętrznych czy też fundacji na rzecz pomocy poszkodowanym na całym świecie dostarczają zatrważających danych. Z roku na rok rośnie liczba osób krzywdzonych przez najbliższych. Dla całej rzeszy ludzi te kolorowe ściany i jasne okna zieją wrogością i strachem. Najbardziej wstrząsające są doniesienia dotyczące krzywdzonych dzieci. Światowa Organizacja Zdrowia opracowała definicję maltretowania dziecka, która brzmi:

„Za maltretowanie dzieci uważa się każde zamierzone lub niezamierzone działania osoby dorosłej, społeczeństwa lub państwa, które wpływają ujemnie na rozwój fizyczny lub psychiczny dziecka.”

Problem krzywdzenia dziecka rozpatrujemy w czterech kategoriach:

  1. Krzywdzenie fizyczne.

  2. Krzywdzenie psychiczne.

  3. Wykorzystywanie seksualne.

  4. Zaniedbywanie bytowe i wychowawcze.

Najczęstsze przyczyny krzywdzenia dziecka to:

– ze strony rodziców: kryzys rodzinny, rozbite małżeństwo, niedojrzałość rodziców, egoizm partnerów, złe warunki ekonomiczne, socjalne i bytowe, zbyt liczna rodzina, alkoholizm lub narkomania jednego lub obojga rodziców.

-ze strony dziecka: dziecko niechciane, które było powodem zawarcia małżeństwa, dziecko nieślubne, dziecko kalekie lub przewlekle chore, dziecko urodzone przedwcześnie.

Krzywdzenie fizyczne przeważnie polega na stosowaniu surowych kar cielesnych. Ciosy zadawane są zwykle w stanach wzburzenia emocjonalnego bez kontroli tych czynów lub z premedytacją graniczącą z sadyzmem, z użyciem dużej siły.

Przedmiotami służącymi do bicia są rzemienie, baty, kije, szufle do węgla, pogrzebacze, warząchwie. Sposoby maltretowania mają niekończący się rejestr metod : oparzenie gorącą wodą, posadzenie na gorącym piecu, gaszenie palącego się papierosa, pozostawienie w palcach palącej się zapałki aż do momentu ich przypalenia, zanurzanie w lodowato zimnej wodzie, topienie, wielogodzinne dźwiganie ciężkich przedmiotów, klęczenie na kanciastych, drewnianych szczapach, zawieszenie na rękach, głodzenie, pozostawienie dziecka leżącego w kale i w moczu. Śladami działań oprawców na ciele dziecka są sińce, zadrapania skóry, poparzenie, rany, naderwanie małżowiny usznej. Cechą charakterystyczną tych obrażeń jest ich lokalizacja. Stwierdza się je tam, gdzie nie wywoła ich przypadkowy uraz, czyli na twarzy, klatce piersiowej, plecach, pośladkach, tylnej części nóg. Kolejną cechą charakterystyczną są różne fazy gojenia ran u tego samego dziecka. Jeśli obrażenia są ciężkie (urazy narządów wewnętrznych, złamania) dziecko staje się pacjentem szpitala.

Krzywdzenie psychiczne polega na takim postępowaniu wobec dziecka, które prowadzi do poważnych szkód w jego rozwoju emocjonalnym, czasem nawet nieodwracalnych. Szczególnie dotkliwy jest dla dziecka brak akceptacji, chłód, obojętność, odrzucenie uczuciowe. Inne patologie to agresja słowna, straszenie (zamykanie w ciemnych pomieszczeniach), ubliżanie, ośmieszanie. Prowadzi to do naruszenia godności osobistej dziecka, narażenia na lęk, samotności, braku wiary w siebie.

Wykorzystywanie seksualne czyli wciąganie dziecka w sferę aktywności seksualnej nieadekwatnej do jego etapu rozwojowego. Sfery tej dziecko nie rozumie i nie jest w stanie zaakceptować. Wykorzystywanie może być związane z kontaktem fizycznym (dokonanie stosunku płciowego różnymi metodami) lub bez kontaktu czyli stymulacja słowna i wzrokowa (zmuszanie dziecka do oglądania aktów płciowych, filmów lub pozowanie do nich). U dzieci pojawia się szereg skutków fizycznych: urazy genitaliów, pęknięcie krocza, obrzęki, podrażnienia, ciąże nieletnich oraz psychicznych: zagubienie, poczucie winy, opuszczanie się w nauce, stany depresyjno-lękowe do prób samobójczych włącznie. Konsekwencją tego rodzaju krzywdzenia może być późniejsza narkomania, prostytucja, alkoholizm.

Zaniedbanie w zakresie potrzeb bytowych i wychowawczych jest to najłatwiej dostrzegalna przez otoczenie kategoria krzywdzenia dzieci. Do przyczyn tych zaniedbań należą: niedożywienie, nieprzestrzeganie higieny osobistej, brak opieki nad dzieckiem, zaniedbania w zakresie opieki medycznej, nieprzestrzeganie zaleceń profilaktyki, brak zainteresowania potrzebami psychicznymi a nawet hamowanie zainteresowań dziecka.

Skutki krzywdzenia dziecka.

Konsekwencje fizyczne najczęściej kończące się hospitalizacją występują w okresie 3 miesiąc a 4 rok życia. Dziecko jest wtedy najbardziej bezbronne. Skutki są: różne od dających się zagoić okaleczeń, przez kalectwo – do śmierci. Jeśli dziecko było krzywdzone w pierwszych latach życia, występują utrwalone zaburzenia mowy, procesów poznawczych, zdolności uczenia się. Później – nadpobudliwość, impulsywność, agresja, do psychozy włącznie. Na całe życie pozostaje nieufność do ludzi, brak pewności siebie, trudności z kontrolą własnych emocji. Zdarza się też wejście na drogę kryminalną.

Jak pomóc?

Obserwując uważnie otoczenie, zachowując wrażliwość na ludzką krzywdę i przełamując, naturalny zresztą, lęk o własne bezpieczeństwo. Jeśli widzimy zaburzoną rodzinę, złe metody wychowawcze, słyszymy niepokojące dźwięki w naszym otoczeniu – zareagujmy. Zgłośmy nasze obawy dzielnicowemu, lekarzowi rodzinnemu, pielęgniarce środowiskowej, pracownikowi socjalnemu lokalnej pomocy społecznej lub organizacjom parafialnym. Może dzięki Twojej interwencji na niebie krzywdzonego dziecka zaświeci słońce.

Niech literacką ilustracją tego bolesnego problemu będzie wiersz Pani Janiny Lepiarskiej.

Lek. Ewa Węgier-Szewczyk

Internista, Psychiatra, Spec. Med. Rodz.

NZOZ PIOMED Kalisz

www.piomed.pl

Komentowanie zablokowane.

Komentowanie zablokowane.